KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2011/14226 E., 2014/1195 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kişinin ölmesinden yararlanarak hırsızlık, Mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
255 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi gereğince, vekille takip edilen işlerde tebligat vekile yapılması gerekirken, usule aykırı olarak cezaevinde bulunan sanığa yapıldığının anlaşılması karşısında, sanık savunmanının yapmış olduğu temyiz başvurusunun süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;
I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde
Sanığın üçüncü bir kişiye ait bağevini yaktığının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki TCK'nın 29. maddesinin uygulanması yönündeki düşünce benimsenmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,
II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesi
Olaydan önce sanığın eşi ile maktül arasında birden çok cinsi münasebet yaşandığı, maktülün cinsel ilişkilerini cep telefonuna çektiğini eşinin sanığa söylediği, bunun üzerine sanığın maktülü öldürmeye karar verdiği, olay günü sanığın eşini, telefonla maktülü aramaya ve her zaman buluştukları suça konu bağevine çağırmaya ikna ettiği, sanığın eşi ile maktülün buluşup bağevine gittikleri, sanığın takip ettiği, burada maktülü öldürdükten sonra üzerinde bulunan suça konu cep telefonlarını, içindeki uygunsuz görüntülerin kimsenin eline geçmemesi düşüncesiyle alıp, kanalizasyona attığının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunu işleme kastı bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2011/14226, K. 2014/1195, 3 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama