Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/14376 K.2013/25434

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a maddesine uyan hırsızlık.

116/2-4 ve 119/1-c maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma ve 152/1-a maddesine uyan mala zarar verme suçlarını oluşturan eylemi nedeniyle aynı Yasanın 61. maddesine uygun olarak temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, 765 sayılı TCY’nda bu tür eylemlerde ağırlaştırıcı neden olmayan "gece" kavramının 5237 sayılı TCY’nın 143/1. maddesine göre cezayı artırıcı neden olması,

bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması ve önceki yasaya göre suçun yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu düşünülmeden ve 5237 sayılı yasaya göre işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilmesi gereken ceza belirlenmeden dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, sonuç ceza yönünden 765 sayılı Yasa ile kurulup kesinleşen hükmün, açıkça hükümlü lehine olduğu, anlaşılmakla yapılan incelemede;