Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/1590 K.2011/8075

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre diğer temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kapıları kilitlenmeden sokağa park edilen aracın üzerinde bırakılan kontak anahtarıyla çalıştırılarak alındığının anlaşılması karşısında:eylemin 5237 sayılı TCY'nın 141/1.maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde aynı Yasanın 142/1-e.maddesiyle uygulama yapılması,

2-Sanıkların yakınana ait aracı çalıp zilyetliklerine geçirdikten sonra, kontak anahtarı ve kapı kolunu kırmaları şeklinde gelişen olayın bir bütün halinde hırsızlık suçunu oluşturduğu, yakınanın fiili kullanımından çıkan ve artık sanıkların hakimiyetinde bulunan araca zarar verilmesi eyleminin mala zarar verme suçunun unsurları arasında bulunan ‘başkasının taşınır malını tahrip eden…’ unsurunu içermediği ve bu eylemin yakınana yönelik olarak gerçekleşmediği anlaşıldığından; unsurları itibariyle oluşmayan mala zarar verme suçundan sanıkların beraatı yerine yazılı biçimde mahkumiyetlerine hükmedilmesi,