Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/16153 K.2014/39

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yakınanın iş yerinde çalışma masasının üstünde bulunan telefonu konuşma yapmak bahanesi ile alıp, iş yerinden ayrılan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu düşünülmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Sanığın yakalandığında, yakınana ait suça konu cep telefonunu sattığı yeri kolluk güçlerine söyleyerek iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında; etkin pişmanlık hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık T.. A..'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak