Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/16179 K.2014/640

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınan ve tanık beyanlarına göre; sanıkların birlikte işyerine girdikleri, yakınan ve tanıkları kıyafet alacaklarını söyleyerek oyaladıkları sırada tanık ...'ın kasanın alt tarafında dökülmüş paraları gördüğü, yakınanın işyerinin kapısını kapattığı, yakınan tarafından kasadan alınan paraların, sanık ...'in kasanın arka tarafında reyondaki pantolonlar arasına elini uzattığı yerde bulunduğu ve bu şekilde sanıkların fikir ve eylem birliği içinde hareket etmek suretiyle atılı suçu işledikleri anlaşıldığından; tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanık ... hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği gözetilmeyerek tekerrür hükmünün uygulanması,

2-) Soruşturma aşamasında 5271 sayılı Yasası'nın 150/3. maddesi uyarınca, 15-18 yaş grubunda bulunan sanık .....'e zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin sanığa, yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğundan,

3-) Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “yargılama giderinin sanıklardan eşit olarak tahsiline” şeklinde karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ...,...,....., savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,