KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2011/16210 E., 2014/589 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2014
- Tebliğname No
- 6 - 2011/175665
- Mahkemesi
- Vize Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 12/03/2008
- Numarası
- 2005/47 (E) ve 2008/12 (K
- Suç
- Hırsızlık
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1-5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanıkların yakınana ait iş yerinin muhkem bulunan duvarını delmek suretiyle gerçekleştirdikleri buğday çalmak eyleminin, 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı yasanın 151/1 ve 116/2-4, 119/1-c maddesinde belirtilen mala zarar verme ve birlikte iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarını da oluşturduğunun karar yerinde tartışılmaması,
2-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/1, 80, 522/1 (pek fahiş), 59/2, maddesi ile 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143/1, 43/1, 62/1, 53/1, 151/1, 62/1,53/1, 116/2-4, 119/1-c, 43/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı, ayrı tespit edilip, mala zarar verme suçuyla ilgili olarak uzlaşma koşulları da değerlendirilerek sonuç cezalar karşılaştırılıp lehe olan yasanın yapılacak uygulamaya göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2011/16210, K. 2014/589, 20 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama