KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2011/16222 E., 2014/1555 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Şubat 2014
- Tebliğname No
- 6 - 2011/204997
- Mahkemesi
- Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 04/03/2008
- Numarası
- 2007/202 (E) ve 2008/67 (K
- Suç
- Yağma
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Oluş ve dosya kapsamına göre olay günü yakınan H..
C.., gayri resmi olarak birlikte yaşadığı Şengül ve Şengül’ün kardeşi Nargül ile birlikteyken, sanığın fuhuş amaçlı olarak yakınanları aradığı, gündüzleyin bir parkta buluşma ayarlandığı, ancak buluştukları sırada konuşurlarken ararlarında tartışma çıktığı, sanık Şengül'ün araçta kaldığı Nargül'ün ise kaçarak bir binaya saklandığı, sanığın kendi kabulü ve bunun ile uyumlu doktor raporuna göre yakınanı darp ettiği ve olay yerinden yakınanın kiralamış olduğu ve Şengül'ün henüz terketmediği ayrıca içinde yakınana ait telefon da bulunan araç ile ayrıldığı, yolda ise Şengül'ün inmesini sağlayıp araç ile dolaşmaya başladığı,
ancak yakınanın aracı kiraladığı yere durumu bildirmesinden sonra araç sahibinin aracın yerini GPS sisteminden tespit ederek sanığı bulduğu ve telefon ile birlikte kolluk görevlilerine teslim ettiği, sanığın yakalanmasının ardından tanık Şengül’ün kendi telefonunun da araçta kaldığını söylediği, gerçekten de kolluk görevlilerinin tanzim ettiği 01.05.2007 tarihli tutanaktan bu telefonun sanık tarafından, sanığın telefonunda topal Tuncay olarak kayıtlı olan kişiye satıldığının anlaşıldığı,
ayrıca sanığın cezaevi idaresi aracılığı ile gönderdiği 10.05.2007 tarihli tevkife itiraz dilekçesinde kirasını ödeyemediği ve ekonomik durumunun iyi olmadığı için böyle bir olaya karıştığını ve pişman olduğunu söylediğinin anlaşılması karşısında sanığın eyleminin bir bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek, yazılı biçimde uygulama yapılması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2011/16222, K. 2014/1555, 6 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama