Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/16465 K.2014/1198

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, yakınana ait işyerinin penceresini ve iç kapılarını sert cisimle zorladıktan sonra içeriye girip hırsızlık suçunu işledikleri ve yakınmanın da sürdüğünün anlaşılması karşısında; zamanaşımı içerisinde TCK’nun 116/1, 119/1-c maddelerindeki gündüzleyin işyeri dokunulmazlığını bozma ve 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçlarından işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Sanıkların, suça konu eşyaları hakimiyet alanlarına geçirdikten ve olay yerinden hızlıca kaçtıktan sonra,verilen eşgal ve tarif üzerine kolluk görevlilerince görülüp yakalandıklarının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden, kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilerek uygulama yapılması, karşı temyiz bulunmadığından ve kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum olan sanıklar hakkında TCK’nın 53.maddesinin uygulanmaması,infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamış;

Yine sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 63. maddesi yerine “62.” yazılması mahallinde düzeltilebilir kabul edilmiş;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,