Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/16741 K.2014/4794

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezanın türü ve süresine göre sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

I- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde

Sanığın kasten yaralama suçuyla ilgili eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 86/1, 87/3 ve 31/3. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırlarına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, karar tarihi olan 30/10/2008 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmeyerek, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II- Sanıklar hakkında yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde

1-) Yakınan ...'ın aşamalarda alınan ifadelerinde özetle, “Saat 22:00 sıralarında ağabeyi ... ile birlikte kullanmakta olduğu motora binerek yola çıktığını, bir süre gittikten sonra beyaz renkli ... marka bir aracın yolunu kestiğini, araçtan önceden tanıdığı ..., ..., ... ve ...’nin indiğini, ...’ın yanına gelerek ‘in lan motordan aşağı’ dediğini ve motorun arkasında oturan ağabeyi ...’i motordan aşağı attığını, bunun üzerine dördünün birlikte ağabeyine vurmaya başladıklarını, ...’ın yanına gelerek kafa attığını, bu darbe üzerine yere düştüğünü, ardından fırsatını bulup ağabeyi ile birlikte yaya olarak kaçtıklarını,

15 dakika sonra motorsikletin yanına tekrar geldiklerini, herhangi bir zarar verilmemiş olan motosikleti çalıştırıp yola devam ettiklerini, bir süre gittikten sonra ağabeyinin bağırması üzerine dönüp baktığında, ..., ... , ... ve ...’ı gördüğünü, ...’in sağ ayağının kanadığını, ...’i 2 metre mesafeden üzerlerine doğru taş atarken gördüğünü, attığı taşın ağabeyi ...’e isabet ettiğini, durmayarak yola devam ettiğini” söylediği;

sanıkların savunmalarında özetle “ Olay günü ..., ... ve ...'ın arabayla bir süre gezdiklerini, saat 19:30 sularında arkadaşları ...’ı cadde üzerinde sarhoş halde gördüklerini, evine götürmek istediklerini, ancak ...’ın gelmediğini ve yaya olarak ...

İlköğretim Okuluna doğru gittiğini, birlikte arkasından gittiklerini, ...’ın burada yol kenarında motosiklet ile duran ve mahalleye yeni taşınan iki çocuk ile tartışmaya başladığını, ayırmaya çalıştıklarını, bu sırada ...’ın çocuklara 2 ... attığını, sanık ...'ın çocuklara 'gitmelerini' söylediğini, bunun üzerine yaya olarak gittiklerini, ...’ı da alarak yürümeye başladıklarını, bir süre sonra ... ile tartışan 2 çocuğun motosiklet ile yanlarından geçtiğini, motorun arkasında oturan çocuğun elindeki bıçakla hızlı bir şekilde ...’ın üzerine doğru geldiğini, ancak bıçağın isabet etmediğini,

çocukların motosikletle aşağıya doğru inerken düştüklerini, kendilerinin de ...’ı alarak evine götürdüklerini” beyan ettiği.

07.10.2008 tarihli oturumda dinlenen bilirkişinin beyanında, “Java marka bütün motorların aynı olduğunu, bunlara ait anahtarların piyasadan 35 kuruşa temin edilebileceğini, hatta anahtar yuvasına uyan bir çivi ile çalıştırılabileceğini, motorun ağırlığının 162 kg olduğunu, anahtar takılmadığı zaman direksiyon mekanizmasının kilitlenmediğini, motorun itilerek dahi götürülebileceğini” belirttiği olayda, sanıkların aleyhinde suça konu motorsikleti yağmaladıklarına dair yakınanların anlatımından başka kanıt elde edilmediği,

kasıtlarının yakınanları yaralamaya yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yeterli olmayan gerekçeyle yağma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2-) Kabule göre de;

Sanıklar ..., ... ve ...’ın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması,