Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/17007 K.2012/706

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,

bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, sanıkların olay öncesi ve olay sırasında yakınandan “beraat eden ...’den alacağını biz alacağız, sen de 20000 TL para vereceksin ” diyerek istemini duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlendikten sonra,

olgunlaşan yapı içinde katılanın bir miktar parasını alması şeklinde gelişen eylemde, 5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesinin uygulama koşulları oluşmadığı halde, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır