Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/17037 K.2011/46339

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemenin 11.02.2004 tarihli asıl kararının, Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 22.06.2004 tarihli kararı ile onanmasından sonra, mahkeme tarafından 08.06.2005 tarihli dosya üzerinden verilen uyarlama kararında, yasa yolu açıklamasının T.C.Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığı ve mevcut eksikliği gidermek için hükümlüye bu hususları içeren açıklamalı bir tebligat da gönderilmediği anlaşıldığından; hükümlünün 28.06.2005 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek;

hukuki değerden yoksun bulunan 08.07.2005 tarihli “temyiz isteminin reddine” ve daha sonra kurulan 31.01.2006, 27.03.2006, 01.06.2010, 16.09.2010, 07.12.2010, 05.01.2011 ve 09.05.2011 tarihli aynı nitelikteki kararlar kaldırılarak yapılan incelemede:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararları ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre, sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir.

İnceleme konusu karara gelince;

1- Hükümlünün, yakınanlar tarafından sokağa park edilmiş otomobillerinin kapı kilitlerini sert cisim ile zorlayarak açıp, düz kontak yapmak suretiyle çalıştırarak çaldığı ve götürdüğü kaportacı tarafından otomobillerin parçalara ayrılarak satıldıkları anlaşılıp kabul edildiğine göre; eylem sırasında kilitlere anahtar ya da benzeri alet uydurulmadığı için eylemlerin ayrı ayrı 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesine uyan suçları oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde değerlendirme yapılması,

./..

-2-

2- Hükümlünün eylemlerine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522/1 (pek aşırı), 59/2, 81/2. (iki kez) maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suçlara uyan 142/1-b, (suçlar gece vakti işlenmişse 143/1), 62/1, 53/1-2-3. (iki kez) maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezaların alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, hükümlü yararına olan yasanın yerinde belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3- 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, hırsızlık suçlarını oluşturan eylemler nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 61/1.maddesindeki ölçütler dikkate alınarak, temel cezaların ne şekilde saptanacağının takdiri ile bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu düşünülmeden , dosya üzerinden yazılı biçimde hüküm kurulması,

...