KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2011/17093 E., 2014/4153 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mart 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Hırsızlık suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanık hakkında, temel cezaya esas alınan uygulama yasa ile maddesinin gösterilmemesi, gerekçe göz önüne alınarak maddi hata kabul edilmiş ve yerinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak.
Sanık hakkında, hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCY’nın 141/1. maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası verildiği, gece nedeniyle 143. madde ile yapılan 1/6 oranındaki artırım sonucu 1 yıl 9 ay hapis cezasına hükmedildiği, yaş küçüklüğü nedeniyle aynı yasanın 31/3. madde uyarınca 1/3 oranındaki indirim sonucu 1 yıl 2 ay yerine 1 yıl 3 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle, fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş sanık savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında hırsızlık eylemi nedeniyle hükmedilen netice cezanın 1 yıl 2 ay hapis cezası biçiminde düzeltilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II- Mala zarar verme suçu yönünden yapılan incelemede
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1- Sanık hakkında, temel cezaya esas alınan uygulama yasa ile maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
2- Suç tarihinde 18 yaşını doldurmayan sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı ceza yönünden 5237 sayılı TCY.nın 50/3. maddesinin gözetilmemesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2011/17093, K. 2014/4153, 12 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama