Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/17201 K.2014/1117

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların 18 yaşından küçük olduğu düşünülmeden 16.09.2008 tarihli oturum ile hükmünde açıklandığı 28.10.2008 tarihli oturumun kapalı yerine açık yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması giderilme olanağı olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

I-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 66/1. maddesinde, sanık ...'a yüklenen ve eylemine uyan anılan Yasanın 151/1, 31/2 maddelerinin gerektirdiği suçlar için 8 yıllık süre belirlenmesi, aynı maddenin 2. fıkrasına göre de 12-15 yaş grubunda bulunan sanık için bu sürenin yarısının geçmesiyle kamu davasının düşürülmesi gerektiği gözetildiğinde, 4 yıllık asli zamanaşımının, karar tarihi olan 28.10.2008 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması ve bu süre içinde zamanaşımını kesen herhangi bir işlem yapılmamış olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımından yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan, sanıklar hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Suç tarihinde güneşin 20.21'de battığı, sanıkların hırsızlık suçunu saat:21.00'de işlediklerini beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK.nın 6/1-e maddesindeki gece sayılan zaman diliminde gerçekleştiğine ilişkin kanıtlar karar yerinde gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan 5237 sayılı Yasanın 143. maddesiyle; işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan ise 116/2-4. maddesiyle hüküm kurulması,

2-) İşyeri dokunulmazlığını bozmak suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlendiği anlaşılıp kabul edildiğine göre, 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c. maddesi ile cezalarda arttırma yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-) Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri ile Koruma Kurulları Yönetmeliğinin 38/3. maddesinde yer alan "Belirli yerler ve etkinlikler; sanık veya hükümlünün suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeler kullanmasında;

çevresel, psikolojik, sosyal veya ekonomik etkisi bulunan ya da sanık veya hükümlünün yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinliklerdir." hükmü karşısında, gitmekten yasaklanmasına karar verilen internet cafe olarak işletilen yerlerinin ne suretle belirtilen yerler kapsamında değerlendirildiği ve hükmedilen seçenek yaptırımın, hangi nedenlerle sanıkların işlediği suçlar ve kişisel durumlarıyla uyumlu olduğu açıklanıp gösterilmeden, sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan, sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından hükmolunan hapis cezalarının,

T.C.K.'nın 50/1-d maddesi uyarınca yazılı tedbire çevrilmesi,

4-) 5237 sayılı TCK’nın 51.maddesinin 3.fıkrasına göre, hırsızlık suçundan cezalarının ertelenmesine karar verilen sanıklar hakkında hükmedilen deneme süresinin mahkum oldukları hapis cezasının süresinden az olamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

5- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 11/1.maddesi gereğince, aynı Yasanın 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden; somut olayda ceza sorumluluğu olan ve hakkında mahkumiyet kararı kurulan sanık ... hakkında, anılan Yasanın 5/1-a maddesinde yazılı tedbire hükmedilmesi,

6- Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nın 326/2. maddesine aykırı biçimde “sanıktan tahsiline” şeklinde karar verilmesi,