Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/17555 K.2013/19544

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

UYAP sisteminde, güneşin 06.09'da doğup, gece vaktinin 05.09'da bittiği, sanığın hırsızlık suçunu 04.30'da işlediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı 143. maddesi nedeniyle tebliğnamedeki zamanaşımı istemli düşünce benimsenmemiştir.

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanığın eylemine uyan, 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522 (hafif), 55/3, 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleriyle, hırsızlık suçu açısından 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 31/3, 168, 62 ve 50;

işyeri dokunulmazlığını bozma suçu açısından 116/2-4, 119/1-c, 31/3, 62 ve 50. maddeleri uyarınca, uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuşsa da.

765 sayılı Yasa hükümlerinin açıkça lehe olduğunun anlaşılması karşısında; belirtilen eksiklik bozma nedeni yapılmamıştır.

5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların yargılama giderlerinden sebebiyet verdikleri oranda ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerektiğinin gözetilmeden, 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,