İçeriğe geç
AC
6. Ceza Dairesi Esas: 2011/17573 Karar: 2014/1635 Tarih:

Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/17573 K.2014/1635

Karar metni, Yargıtay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.

Karar Metni

6. Ceza Dairesi 2011/17573 E. , 2014/1635 K.

"İçtihat Metni"Tebliğname No : 6 - 2009/67037 MAHKEMESİ : Mut Asliye Ceza Mahkemesi TARİHİ : 15/01/2009 NUMARASI : 2008/251 (E) ve 2009/10 (K) SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-) Suç tarihinde güneşin saat 06.21'de doğduğu, hırsızlık eyleminin sanığın beyanına göre saat 05.00'de gerçekleştiği ve suçun 5237 sayılı Yasanın 6/1-e maddesine göre gece sayılan zaman diliminde işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm hüküm kurulması, 2-) Sanığın, soruşturma sırasında yakalandığında yakınanın işyeri önünden hırsızlık yaptığını beyan ederek çaldığı, içi yer fıstığı dolu çuvalı sakladığı yeri göstererek yakınana iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık Ö.. K..'nin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2011/17573, K. 2014/1635, 10 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama