KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2011/17582 E., 2014/2797 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Kısmen Mahkumiyet, Kısmen hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelemesinde;
Sanık hakkında hırsızlık suçu ile ilgili olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, CMK'nın 231. maddesinin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olup, temyiz olanağı bulunmadığından itirazı incelemeye yetkili ve görevli Mahkemeye iletilmek üzere isteme uygun olarak, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,
II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Olay günü saat 06:00 sıralarında ... İlköğretim Okulu bahçesinde bulunan hurda demirleri at arabalı üç kişinin aldığının bildirilmesi üzerine bu yere gelindiğinde çevrede yapılan araştırmada ...Caddesi üzerinde sanıkların at arabası ve araba üzerindeki 300-350 kg ağırlığında hurda demir ile yakalandıkları olayda suçun tamamlandığı gözetilmeden kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilerek sanığın cezasından 5237 sayılı TCY'nın 35. maddesi ile indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 2005/543 Esas ve 2006/247 Karar sayılı erteli cezasının 550 TL para cezası olduğu, 5237 sayılı TCY'da adli para cezasının ertelenmesine yer verilmemesi nedeniyle, ertelenmiş adli para cezasının aynen infazına yasal olanak bulunmadığı gözetilmeden karma uygulamaya yer verilmesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2011/17582, K. 2014/2797, 24 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama