KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2011/1768 E., 2013/24125 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Aralık 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yokluğunda verilen hükmün, konutunda tebliği sırasında, cezaevinde bulunduğu anlaşılan sanık ...'ün temyiz isteminin, süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanık ...'ın daha ağır cezayı içeren hükümlülüğü bulunduğu ve bu hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması gerekirken yazılı şekilde daha hafif cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-) Sanıkların, 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması,
2-)Yargılama giderinin tahsil şeklinin gösterilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ün temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
hüküm fıkralarından 53. maddenin uygulanmasına ve “yargılama giderinin sanıklardan tahsiline” ilişkin bölümler çıkartılarak yerlerine “53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanıkların mahkum oldukları hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar.
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2011/1768, K. 2013/24125, 3 Aralık 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama