Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/17680 K.2011/44175

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/09/2011 günlü kenar yazısı ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1-son maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/1, 119/1-c ve 151/1. maddelerine uyan konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu gözetilerek, anılan suçlarla ilgili uygulama yapılmadan 5237 sayılı Yasanın hükümlü yararına olduğu kabul edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması;

2- Kolluk tarafından düzenlenen 1.2.1995 günlü “teşhis ve teslim tutanağı” içeriğine göre, hükümlünün yakalanmasından sonra, çaldığı eşyaların bir kısmının yerini göstermek suretiyle iadesini sağladığı gözetilerek, 5237 sayılı Yasanın 168/4. fıkrasının uygulanma koşulları araştırılıp sonucuna göre kısmi iade nedeniyle cezasından indirim yapılıp yapılmayacağının tartışılmaması;

3- Hükümlün eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 493/1, 522/1, 59/2, 81/2. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 62/1; (koşulların varlığı halinde TCK.nun 168/4), 116/1, 119/1-c, 62/1; 151/1, 62/1; 5271 sayılı CMK’nun değişik 253-254. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırı bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında uzlaşma hükümleri de uygulanarak hükümlü lehine olan yasanın yeniden belirlenmesi zorunluluğu;