KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2011/17770 E., 2014/4374 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mart 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma, Mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ... ve ... ile savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,
II-Sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelemesine gelince;
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Olay tarihinde sanıkların saat 03:45 sıralarında yakınanın oğlu tanık ...'ın uyuduğu ve bir kısmı depo olarak kullanılan yere geldikleri, dış kapı anahtar göbeğini kırıp içeri girdikleri, tanığın yakınan ...'ı aradığı, sanıkların bu sırada depo olarak kullanılan yerden yaklaşık on paket bisküvi ve bir miktar çikolata aldıkları, kendilerini farkeden tanık ile boğuştukları, kaçmak üzere giriş kapısına doğru yöneldikleri, bu sırada kapının önüne gelen yakınana sanık ...'nın elindeki boru anahtarı ile vurmaya çalıştığı, yakınan ve tanığın sanığın elindeki boru anahtarını aldıkları, bu sanığın kaçtığı,
olay yerinde bulunan sanık ...'in de bir süre sonra kaçtığı, kaçarken dört-beş paket bisküviyi yere düşürdüğü olayda sanıkların eyleminin bir bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2011/17770, K. 2014/4374, 17 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama