Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/17899 K.2013/21637

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın gece sayılan zamanda mağdurun aracının sağlam muhkem camını kırdıktan sonra teybini çaldığının anlaşılması ve mağdurun şikayetçi olduğunun anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b,143. maddesinde belirtilen geceleyin hırsızlık suçunun yanı sıra anılan yasanın 151/1.maddesindeki mala zarar verme suçunu da oluşturduğu,

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, hükümlü yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 5237 sayılı Yasaya göre suç oluşturan eylem nedeniyle temel cezanın anılan Yasanın 61. maddesindeki ölçütlerde gözetilerek ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması bakımından duruşma açılarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Sanık yakalandığında kendiliğinden suça konu oto teybinin yerini göstererek iadeyi sağladığının anlaşılması ve kabulü karşısında; lehe yasa değerlendirilmesi yapılırken hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde lehe yasa karşılaştırılması yapılması,

3-Sanık hakkında uygulanan 765 Sayılı TCY.nın 493/1, 523, 81/2. maddesine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 168/1 ve 151/1. maddeleriyle 5560 sayılı Yasa ile değişik CMK’nın 253 ve 254. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, mala zarar verme suçu yönünden uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek, uygulamaya göre sanık yararına olan yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,