Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/18050 K.2014/7273

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-) Kovuşturma aşamasında, hakkında çıkartılan yakalama emri sonrasında talimat yoluyla alınan savunmasında, sanık; “suçlamayı kabul etmeyerek, suç tarihinde, İstanbul’da bulunmadığını, 2005 yılında kimliğini kaybettiğini” belirtmiş, sanık savunmanı da “müvekkilinin bu kimliğinin kullanılması nedeniyle Malatya, Üsküdar, Küçükçekmece, Sarıyer Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Asliye Ceza Mahkemelerinde yargılamaları bulunduğunu” savunmuş, sanık adına UYAP’ta kayıtlı olan dosyalar kontrol edildiğinde de, bu durum doğrulanmış, nitekim hükmün dayanağını teşkil eden arşivde kayıtlı parmak izinin,

sanığın kimlik bilgilerinin başka birisi tarafından kullanılarak ya da sahte kimlik ibraz edilerek oluşturulma ihtimalinin bulunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi için öncelikle arşivde kayıtlı parmak izinin sanığa ait olup olmadığı kendisinden sorulup, arşivde kayıtlı parmak izi formundaki fotoğrafın sanığa ait olup olmadığı mahkemece gözlemlenerek,

gerektiğinde, yargılanan sanığın yeniden parmak izi alınarak suça konu eşya üzerinden tespit edilen parmak izi ile bilirkişi marifetiyle kıyaslanmasından sonra delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de:

2-) Kolluk görevlilerince düzenlenen 27/06/2006 tarihli olay yeri inceleme raporu ile; “yakınanın, kilitlemeden çekip, çıktığı evinin çelik kapısının açılarak içeri girildiği, kapılarda ve pencerelerde zorlama izinin bulunmadığı” tespit edilmekle; unsurları oluşmayan mala zarar verme suçu yönünden sanığın beraati yerine hükümlülüğüne karar verilmesi,

3-) Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 151. maddesine göre tayin edilen 4 ay hapis cezasından aynı Yasanın 62. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılırken 3 ay 10 gün olarak verilmesi gereken hapis cezasının hesap hatası sonucu 3 ay 15 gün olarak uygulanarak fazla ceza tayinine hükmedilmesi,

4-) Mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından neticeten verilen kısa süreli hapis cezaları ertelenen sanık hakkında; deneme sürelerinin 1’er yıl olarak öngörülmüş olmasına karşın; aynı hükümde 5237 Sayılı TCK’nın 51/7. maddesine aykırı olacak şekilde “üç yıl içinde kasıtlı bir suç işlemesi durumunda bu cezaların yerine getirileceği uyarısı yapılmasına” karar verilerek çelişki meydana getirilmesi,

5-) Hırsızlık suçu yönünden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezasının infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,