Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/18159 K.2014/3544

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/12/2005 ve 09/09/2011 tarihli tebliğnameleri ile Dairemize gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Katılan ... vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde:

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra katılan vekili hükmü temyiz ettiğinden, anılan Yasanın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak temyiz isteminin REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında suç eşyasını satın alma suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 512/1. maddesindeki suçun gerektirdiği cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımını kesici işlemlerden herhangi birisi gerçekleşmeden 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımının, suçun işlendiği Temmuz 2003 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması;

Bozmayı gerektirdiği anlaşıldığından, sanık ...'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA,

bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

3-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın olay günü saat 02:00 sıralarında katılana ait muhkem nitelikteki iş yerinin kepeng kilidini kırıp içeri girip, 2.000.000.000-TL değerinde havlu ipliği çaldığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek; sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK nın 493/1, 522 (pek fahiş ) maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 53; 116/2-4, 53;

151/1, 62, 53. maddeleri kapsamında olup, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçları yönünden suç tarihi itibariyle dava zamanaşımı ve uzlaşma hükümleri de değerlendirilip, dikkate alınıp, uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasanın belirlenmesi zorunluluğu,