Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/18188 K.2012/9295

Yağma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149/l-a,c,h ve 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53. maddesindeki hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına dair BAKIRKÖY 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/10/2006 tarihli ve 2003/345 esas, 2006/268 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 20/07/2011 gün ve 2011/9259/39418 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.08.2011 gün ve KYB/258365 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 06.10.2011 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

( 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/3. maddesinde yer alan düzenleme sebebiyle, sanığın aynı Kanun'un 53/1. maddesi (c) bendindeki hakları, mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ RKMİLLETİADINA

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı ve incelenen dosya içeriğine göre sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

usul ve yasaya aykırı olduğundan, istemin kabulü ile yağma suçundan hükümlü ... hakkında verilen Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2.10.2006 gün 2003/345-2006/268 E.K. sayılı kararın 5271 sayılı CMK.nun 309.maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Yasanın 309/4-d maddesi gözetilerek, hüküm fıkrasından TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına,