Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/1898 K.2013/19783

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Sanıklar hakkında 5237 sayılı yasanın 35/2. maddesinin uygulanması sırasında, 3/4 oranında indirim yapılırken 9 ay yerine, 9 ay 3 gün hapis ve buna bağlı olarak aynı yasanın 62. maddesi uygulanırken 7 ay 15 gün yerine, 7 ay 17 gün hapis verilmesi suretiyle hesap hatası sonucu daha fazla cezaya hükmedilmesi,

2-)Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyları açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyları dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

3-)5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan ilamın hüküm fıkrasında gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de; sanıkların mükerrir olması nedeniyle haklarında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin uygulanmasına karar vermekle yetinilmesi gerektiği gözetilmeden ve 5275 sayılı Yasanın 108/4. maddesi uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu düşünülmeden, infazı kısıtlayacak biçimde denetimli serbestlik süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından TCY’nın 35/2, 62 ve 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümler ile 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerden “1 yıl süre ile” yazan kısmın çıkartılması,

35/2 ve 62. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin yerlerine, “Sanığın eylemi kalkışma aşamasında kaldığından verilen cezada TCK’nın 35/2. maddesi uyarınca takdiren 3/4 oranında indirim yapılarak sanığın 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri göz önünde bulundurularak 5237 sayılı TCK 62. maddesi gereğince takdiren l/6 oranında indirilerek sanığın 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,”.

53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümlerin yerlerine “sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, 3. fıkrası uyarınca da kendi alt altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlelerinin yazılması,