KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2011/19464 E., 2014/3493 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mart 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, 6136 sayılı Yasaya aykırılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanık ... hakkında hırsızlık ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde:
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı kabul edilmiştir.
Sanığın, suç ortağı ile birlikte yakınana ait kapıları kilitli olan minübüsün kapı camını buji ile kırıp içinden çanta hırsızlığına kalkışma eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından; adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ...'in temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde:
Sanığın eylemi 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu halde yazılı şekilde uygulama yapılması kanuna aykırı ise de;
Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, hüküm tarihi olan 23.10.2008 tarihinden inceleme tarihine göre geçmiş bulunması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2011/19464, K. 2014/3493, 4 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama