Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/19483 K.2012/4262

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13.Ceza Dairesinin 07.09.2011 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’in İstanbul 1.Devlet Güvenlik Mahkemesi’nin 324-263 Karar ile tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58.maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yağma suçunun 5237 sayılı TCK’nın 149.maddesinin 1.fıkrasının (a), (c), (h) ve (f) bentlerine aykırı biçimde, silahla, birden fazla kişi ile, geceleyin ve var olan örgütün korkutucu gücünden yararlanarak işlendiği, bu nedenle aynı Yasanın 61.maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bunların değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Sanıklar ... ve ... hakkındaki 15.02.2007 tarihli hükmün, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 16.02.2009 tarihli kararıyla bozularak ortadan kalktığı ve yeni hüküm kurulmadan önce de mağdur ...’in 16.03.2010 tarihli oturumda “sanıkların kendisinden aldığı bileziklerin hepsinin yakınları tarafından iade edildiğini belirtmiş olması karşısında; zararın ne zaman karşılandığı araştırılarak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nın 168/3. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, Başkan ... ve Üye ...’in karşı oyları ile, 05.03.2012 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

5271 sayılı CMK.nun 250.maddesinde, bu madde kapsamına giren suçların kovuşturmasının Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca görevlendirilen ve yargı yetkisi birden fazla ili kapsayan Ağır Ceza Mahkemelerince yapılacağı belirtilmiş 1.fıkrada mahkemenin görev alanındaki suçlar tahdidi olarak belirtilmiş, Yasanın 251.maddesi soruşturma, 252.maddesi de kovuşturma ile ilgili hususlara yer vermiştir. 3713 sayılı Yasada anlamını bulan terör suçları ve terör amacı ile işlenen suçlar tanımlanıp bu suçlarında 5271 sayılı CMK.nun 250.maddesi uyarınca kurulmuş Ağır Ceza Mahkemesince hüküm altına alınmıştır.

Anılan maddelerde belirtilmeyen suçların, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmesi nedeniyle örgüt üyeliği suçunun kanıtını ve alt yapısını oluşturduğu durumda, bu araç suçun yargılanmasının da bu suçlar arasındaki zorunlu irtibat nedeniyle Özel Görevli Ağır Ceza Mahkemesince bakılması zorunludur.

Ancak ... kabul edilen eylemler örgütsel suç kapsamında değerlendirilmeyip, somut olayda olduğu gibi bağımsız suçlar olarak değerlendirildiği taktirde Özel Ağır Ceza Mahkemesinin yargılama yönteminin kendine özgü ve belli suçlarla sınırlı olması gerçeği karşısında 5271 sayılı CMK.nun 252/1-g bendi hükmü de dikkate alınmak suretiyle görevsizlik kararı verilerek dosyanın görev ve yetkili mahkemeye gönderilmesi zorunludur.

CMK.nundan doğan bu zorunluluk sanığın savunma hak ve özgürlüğünün de bir teminatı olup, her zaman ve her koşulda gözetilmesi gerektiği bu nedenle öncelikle hükmün görev yönünden bozulması inancı ile sayın çoğunluğun aykırı düşüncesine iştirak olunmamıştır.