KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2011/19733 E., 2014/9784 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya kapsamı içeriği ile sanığın yakınan ... a karşı eylemi nedeniyle cezalandırılmasına karar verildiği ve yakınan ...'un aracının kapılarını kilitleyip camlarını kapattığını, aracının yanına geldiğinde cam fitillerinin sarkık halde olduğunu gördüğünü beyan ettiğinin, anlaşılması karşısında; mahkemenin uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden suçun nitelendirmesine yönelik tebliğnamedeki görüş benimsenmemiştir.
5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılması, 765 sayılı Yasa hükümlerinin açıkça sanık lehine olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından, sanık hakkında 765 sayılı TCK.nın 64/1. maddesi yerine, aynı Yasanın 65/3. maddesi ile uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde “sanıklardan eşit oranda tahsiline” şeklinde karar verilmesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2011/19733, K. 2014/9784, 5 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama