KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2011/19875 E., 2014/6922 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal
- Hüküm
- Mahkumiyet, temyiz isteminin reddine
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanık ...’ın temyiz istemi ile sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde,
Sanık ... yönünden dosya içeriği ve gerekçeye; Sanık ... yönünden ise; dosya ve duruşma tutanağı içerikleri, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanıkların temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan sanık ... hakkındaki 20.05.2010 gün temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar ile sanık ... hakkındaki 03.02.2010 günlü mahkumiyet hükmünün istem gibi ONANMASINA,
II- Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Yakınan beyanları, tanık anlatımları ve sanıkların kısmi kabulüne göre, hırsızlık suçunun uzun zamandır kullanılmayan ve herhangi bir ticari faaliyetin yürütülmediği benzin istasyonunun depo kısmından işlendiğinin anlaşılması karşısında işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun unsurlarının ne şekilde oluştuğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde gösterilip tartışılmadan yazılı biçimde sanığın hükümlülüğüne karar verilmesi,
2-Kabule göre de; işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunu birden fazla kişiyle birlikte işleyen sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 119/1-c maddesi ile uygulama yapılmaması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2011/19875, K. 2014/6922, 10 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama