Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/20442 K.2012/12772

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1975-1,1975-9 20.10.1975 günlü Yargıtay İçtihatı Birleştirme kararı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu Kararları ve Dairemizin yerleşik kararları ışığında.

Hükümlüler ..., ..., ... ve ... hakkında yapılan uyarlama yargılamasında hükümlülere zorunlu savunman olarak atanan Av. ...'dan haberlerinin olmadığı, adı geçen savunmanın hükmü temyizi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın dosya içerisinde bulunan 16.12.2010 tarihli yazısında bu hususlara değinilerek, eksikliklerin tamamlanması için dosyanın mahalline gönderildiği ve sanıkların mernis adres kayıt sistemindeki adreslerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın iade yazısını içeren ekli tebligatın yöntemine uygun olarak Tebligat Kanunun 21. maddesine göre tebliğ edildiği ve yapılan tebligatta savunmanın isminin belirtildiği,

hükümlü ...'in savunmanının temyizine muvafakat ettiği, diğer hükümlülerinde adı geçen savunmanın temyizine onay verdiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir;

Ancak;

Hükümlülerin olay günü Uşak ilinden İstanbul'a deri götüren yakınan ...'ı bir süre takip ettikten sonra Altıntaş ilçesi yakınlarında otomobili yolun ortasına çekip yakınanın önünü keserek durdurdukları, hükümlü ...'nin silahla havaya ateş ederek yakınanı araçtan indirdikleri, yüzleri maskeli olan hükümlülerin yakınanın el ve ayaklarını bağlayıp ağzınıda bantladıktan sonra üzerindeki 300 TL parayı aldıkları, otomobilin bagajına kilitleyip yaklaşık 100 km. gittikten sonra araçtan indirip yol kenarında bir ağaca bağlayıp kamyonu ve derileri yağmaladıkları biçiminde gelişen olayda,

Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.03.1996 gün ve 1993/118 esas 1996/26 sayılı kararıyla 765 sayılı TCY’nın 497/2, 522, 59/2, maddeleri gereğince 20 yıl ağır hapis cezasıyla hükümlendirildiği, hükmün Dairemizce 26.09.1996 günü onanarak kesinleştiği,

1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın uyarlanması istendiğinde, Mahkemece duruşma açılarak yapılan inceleme sonunda 149/1-a, b, c, d, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına karar verildiğinin anlaşılması karşısında;

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek;

Oluş ve dosya kapsamına göre, somut olayda.

Sanıkların eyleminin 765 sayılı TCK nun 499. maddesi kapsamında olup, 5237 sayılı TCY.nın 148 ve 149. maddelerinde tanımlanan yağma suçu ile 765 sayılı TCY.nın 499. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, yukarıda anlatılan eylemin 5237 sayılı TCY.nın 149/1-a-b-c-d maddesine uyan yağma suçunun yanı sıra aynı Yasanın 109/2, 109/3-a-b maddelerine uyan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da oluşturduğu gözetilerek; hükümlülerin eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 499/2, 522, 59/2, maddeleriyle.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın 149/1a-b-c-d, 62; 109/2-3a-b, 62. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak olaya uygulanarak, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, hükümlüler yararına olan yasanın yeniden belirlenmesi zorunluluğu;