Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/20901 K.2014/7978

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 06.10.2011 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, katılan M.. T..’ye yönelik eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Görevi yaptırmamak için direnme suçundan açılmış bir kamu davası bulunmadığı halde dava konusu dışına çıkılarak, ek savunma ile yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 225/1. maddesine aykırı davranılması,

2-)Oluş ve dosya içeriği ile sanığa suç atması için bir neden bulunmayan yakınan ve tanık D. A.’ın anlatımlarına göre; sanık ve arkadaşlarının, cami önünde dilenen görme engelli katılanı yerde sürükleyerek üzerindeki 31 TL parayı aldıklarının anlaşılması karşısında; sanığın yağma suçunu işlediğinin kanıtlandığı gözetilerek hükümlülüğü yerine, kanıtların takdirinde ve nitelendirmede yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile hırsızlık suçundan yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

a-) 5237 sayılı TCY’nın 61/4 ve 5. fıkralarına aykırı olarak, aynı Yasanın 35/2. maddesinin, 143/1. maddesinden önce uygulanması,

b-)5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı, yakınanın etkilenimi ve olayın vahameti de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,