Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/21057 K.2014/8302

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların yakınanın işyerinde, önceden kurguladıkları şekilde 16 TL yemek parasını öderken vermek üzere oldukları 60 TL'yi geri alıp, bu parayı vermiş gibi 40 TL para üstünü aldıkları ve el çabukluğu ile gerçekleştirdikleri olayda eylemin TCY'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suça uyduğu ve bu şekilde de hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamede bu yöndeki bozma düşüncesi benimsenmemiş,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanıklardan eşit olarak” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,