Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/21977 K.2014/5460

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

5275 sayılı Yasanın 122. maddesi ile 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılmış olması ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCY.nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanıklar ..., ...'in temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Sanıklar hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıkların hırsızlık suçunu yakınanın işyerinin kepenk kilitlerini kesip kapısını zorlayarak açmak suretiyle işlediklerinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu, aynı zamanda suç tarihi itibariyle 5395 sayılı Yasanın 24. maddesi uyarınca da uzlaşma kapsamında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule görede;

Hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı Yasanın 142/2-d maddesiyle belirlenen 3 yıl hapis cezası üzerinden aynı Yasanın 143. maddesiyle 1/4 oranında artırım yapılırken 3 yıl 9 ay hapis cezası yerine yazılı şekilde fazla cezaya hükmedilmesi suretiyle, sonuç cezanın da fazla belirlenmesi,

3- Sanıkların işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu birlikte işlemeleri nedeniyle koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı Yasanın 119/1-c maddesiyle uygulama yapılmaması,

4- 5237 sayılı Yasada cezaların toplanmasına ilişkin bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hükmolunan cezaların ayrı ayrı yerine getirilmesi yerine, toplama kararı verilmesi,

5- Suç tarihi itibariyle sanıklar hakkında 5395 sayılı Yasanın 23. maddesiyle değerlendirilme yapılmadan yazılı biçimde hüküm kurulması,