KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2011/22485 E., 2014/4984 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mart 2014
- Tebliğname No
- 6 - 2010/240652
- Mahkemesi
- Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 01/07/2010
- Numarası
- 2009/78 (E) ve 2010/212 (K
- Suçlar
- Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Katılanın tüm aşamalarda özetle; sanıklar ile kardeşi A.. B..'nin birlikte ticaret yaptıklarını, ancak bu işin kendisi ve şirketleri ile bir ilgisinin olmadığını, olay tarihinde sanıkların kendisini tehdit ederek önce benzinliği oradan da Avukat bürosuna götürdüklerini, burada yine tehditle 3 adet 100.000 TL meblağlı senet imzalattıklarını beyan ettiği, sanıklar ise tüm aşamalarda özetle. A.. B.. ile birlikte ticaret yapmak konusunda anlaştıklarını bu nedenle A..
B.. ve katılanında ortak olduğu şirket hesaplarına değişik tarih ve miktarlarda para gönderdiklerini, yaptıkları havalelere ilişkin banka dekontlarının bulunduğunu, katılan ile görüştüklerinde katılanın kardeşi adına haricen gönderilen paralar ile ilgili sorumluluğu kabul etmediğini ancak şirket hesabına havale edilen parayı ödemeye çalışacağını söyleyerek 3 adet toplam 300.000 TL bedelli senedi imzalayarak verdiğini, katılanı tehdit etmediklerini,
Avukat Ç..S..nun bürosuna katılan ile protokol yapmak için gittiklerini ancak katılanın kardeşi olmadan protokol yapamayacağını söyleyerek bürodan ayrıldığını savunduklarının anlaşılması karşısında; öncelikle sanıkların katılanın ortağı olduğu şirket hesabına yapıldığını iddia ettikleri havaleler ile ilgili banka dekontları dosyaya getirtilip, Avukat Ç..
S.. hakkında yürütülen soruşturma dosyası da celp edilip incelendikten sonra sonucuna göre tüm kanıtların yeniden birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilip yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı biçimde beraat karar verilmesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2011/22485, K. 2014/4984, 24 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama