KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2011/22523 E., 2014/7078 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yargılama aşamasında yakınanın belirli olan zararının giderimi yönünde herhangi bir gayrette bulunmayan sanık hakkında objektif koşullardan birini oluşturan “suçun işlenmesinde mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderme” koşulu gerçekleşmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Hükümlülüğün yasal sonucu olarak uzun süreli hapis cezası ertelenen sanığın, 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da mahkum olduğu hapis cezası ertelenen sanık için kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2011/22523, K. 2014/7078, 14 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama