KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2011/22542 E., 2014/7661 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Nisan 2014
- Tebliğname No
- 6 - 2009/118657
- Mahkemesi
- Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 22/12/2008
- Numarası
- 2008/514 (E) ve 2008/584 (K
- Suç
- Hırsızlık
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1 -) İddianamede katılanın Y. Ç.
Mahallesinde bulunan arsasına ev yaptırdığı, inşaat için gerekli malzemeleri buraya götürdüğü, aynı yerde arsa komşusu olan ve ev yaptıran sanığın, inşaat malzemelerinden çalıp kendi inşaatına götürdüğü, bu şekilde 120 tuğla, 30 torba çimento, yaklaşık 500 kg inşaat demirinin komşusu sanık tarafından çalındığını beyan ederek şikayette bulunduğu belirtilerek, sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 141/1,53.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı;
yapılan yargılama sonucunda, sanık hakkında hem 30 torba çimento ve 500 kg inşaat demirini çalmaya ilişkin fiili işlediğine dair mahkumiyetine yeter nitelikte delil elde edilemediğinden beraat, hem de üzerine atılı 120 adet tuğlayı çalması eyleminden mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle iddianamede anlatılan tek eylem ikiye bölünerek bir kısmından beraat diğer kısmından mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle kesin hüküm oluşturacak ve duraksamalara neden olacak şekilde uygulama yapılması,
2-) Katılanın 22.12.2008 tarihli oturumda sanığın 16 torba çimentoyu ustasına teslim ettiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, kısmi iade nedeniyle katılandan rızası sorulduktan sonra, 5237 sayılı TCK’nun 168/4. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
3-) Kabule ve uygulamaya göre de; suça konu tuğlaların, kullanım gereği inşaatın bulunduğu arsaya bırakıldığı olayda sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-(e) maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2011/22542, K. 2014/7661, 1 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama