Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/22713 K.2014/7672

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın mağdura ait park halinde bulunan aracın kilitli olan sol ön kapısını anahtar yuvasını alet kullanmak suretiyle zorlayıp açtığı, bilahare aracı düz kontak yapmak suretiyle çalmaya kalkışması şeklinde gelişen olayda; sanığın eyleminin TCK’nın 142/1-b maddesi uyduğu halde, aynı Yasanın 142/2-d maddesiyle uygulama yapılması,

2- Suç tarihi itibariyle 5560 sayılı Yasa ile değişiklikten önceki 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23. maddesinin uygulanma olanağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

3- Kısa süreli hapis cezalarının sanığın istemi halinde, cezanın yarısından bir katına kadar süreyle kamu kurumunda çalışmaya çevrilebileceği, Anayasa'nın 18.maddesi uyarınca hiç kimse zorla çalıştırılamayacağından, TCK'nın 50/1-f maddesinde ''gönüllü olmak koşuluyla'' denilmek suretiyle bu hüküm uygulanabilecektir. Suç tarihinde 18 yaşından küçük olup hırsızlığa kalkışma suçu

nedeniyle kurulan hükümle sonuç olarak hükmedilen kısa süreli hapis cezasının istemi olmaksızın ya da resen muvafakatı sorulmadan, küçük sanık hakkında yasal koşulların nasıl oluştuğu da açıklanmadan TCK'nın 50/1-f maddesi uyarınca ''kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına'' karar verilmiş olması,