Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/22892 K.2014/5876

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı ve mağdur üzerindeki somut olayın etki ve sonuçları gözetilmek suretiyle değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği dikkate alındığında;

Sanığın, elektrik faturasını yatırmaya giden yakınandan bıçak zoruyla fatura miktarını kendisine verilmesini isteyerek, 140 TL aldığı, ardınan yakınanın parayı istediğinde 50 TL'sini geri verdiğinin anlaşıldığı somut olayda;

a-) Yasal koşulları bulunmadığı halde TCK'nın 150/2. maddesinin uygulaması,

b-) Sanık tarafından kısmi iadenin sağlandığı olayda, yakınanın rızası sorulup sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4.maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,