KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2011/23027 E., 2014/6089 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yağma, hürriyeti tahdit
- Hüküm
- Kısmen Beraat, Kısmen Mahkumiyet
Karar Metni
254 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanıklar hakkında hürriyeti tahdit suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde,
Sanıklar ..., ..., ... hakkında hüküm kurulurken sanıkların yakınanı basitçe darp etmeleri nedeniyle, koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Yasanın 110. maddesiyle uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,
II-Sanıklar hakkında yağma suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesine gelince,
Yakınanın sanık ...'a 350 TL borcunun olduğu, olay günü sanıklar ... ve ...'in yakınanı yolda görmeleri üzerine sanık ...'un alacağını istediği, yakınanın durumunun olmadığını ödeyemeyeceğini söylemesi üzerine yakınanı zorla
araçlarına bindirip kapısını kilitledikleri, daha sonra olay yerine sanıklar ...'yi çağırdıkları, bu sanıklar gelince sanık ...'un sanık ...'ya yakınandan alacağı olduğunu "tahsil et" demesi üzerine, sanıklar ...'nin yakınanı tokatlayarak araçlarına bindirip yolda 50 TL'sini aldıkları geri kalan parayı da bir gün sonra ödemesini aksi halde başına geleceklerden kendisinin sorumlu olduğunu söyleyip serbest bırakmaları şeklinde gelişen eylemde, oluş ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların eyleminin 5237 sayılı Yasanın 150. maddesi yollamasıyla aynı kanunun 106/2-c maddesindeki tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraatlarına karar verilmesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2011/23027, K. 2014/6089, 3 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama