Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/23430 K.2014/6171

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun silahla ve birden fazla kişi tarafından işlendiğinin dosya içerisinden anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 109/3-(b) bendinin yanında (a) bendinin uygulanmaması, artırım oranının değişmemesi sebebi ile sonuca etkili olmadığından, olayda birden fazla nitelikli halin gerçekleşmiş olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 61.maddesi gereğince temel cezalar belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza uygulaması yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanıklardan ... hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması hususları da karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Gerekçeli kararın hüküm kısmında sanık ... hakkında kurulan hükmün başlığına adı geçenin isminin yazılmaması yerinde giderilmesi olanaklı yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

I-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

30.12.2008 günü yüze karşı verilen hükme yönelik, yasal süreden sonra 08/01/2009 tarihinde temyiz isteminde bulunan sanık ... savunmanının bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar Göhkan Karakaş ve ... savunmanı ile sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 14.10.2010 gün ve 240/261 sayılı kararında ve aynı yöndeki bir çok kararında bildirildiği üzere;

5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın “Temyizi kabil olan ve olmayan hükümler” başlıklı ve hüküm tarihinde yürürlükte olan 305.maddesinde, kesin ve temyiz olunamaz hükümlere yer verilmiş ve bu suretle verilen hükümlere karşı ancak yazılı emir yoluna gidilebileceği de belirtilmiştir. Maddenin 1.fıkrasında sayılan ve kesin olduğu belirtilen hükümlerin tekerrüre esas olmayacağı maddenin son fıkrasında açıkça düzenlenmiştir.

Bu açıklama ışığında Mahkemece tekerrüre esas alınan ... 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 17.10.2007 gün ve 2006/1096-2007/938 sayılı ilamı ile TCK'nın 86/2, maddesi uyarınca doğrudan verilen 200 TL para cezasına ilişkin hükmün CMUK.nun 305/1.maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve tekerrüre esas oluşturmayacağının dikkate alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

IV-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında yağma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yakınanın olayın ardından alınan beyanlarında sanıklardan birininin elinde bıçak gördüğünü ve kendisine sopayla vurulduğunu söylediği, yakınanın bu beyanının sanıklardan Ahmet’in üzerinden bıçak çıktığı ve olay yerinde kırılmış vaziyette sopa bulunduğuna dair tutanak ile de doğrulandığı, olayda; yağma suçunun silah kullanılarak, birden fazla kişi ile birlikte, işyerinde, geceleyin işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (c), (d) ve (h) bentlerinin yanı sıra (a) bendi ile de uygulama yapılması ve aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, bu hususunda değerlendirilmeye alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Sanıkların yakınan ...’ı para almak için darp ettikleri, yakınanın arkadaşlarından para istemesine karşın bulamadığı ancak sanıklar tarafından birlikte tutulduğu çalışanı ...’tan parası olup olmadığını sorduğunda ...’ın kartında para olduğunu belirttiği yakınanın bunu sanıklara bildirmesi ile onların da bunu kabul etmesi üzerine sanıklardan ... ve...'ın bu kart ile para çekmek için kahveden ayrıldıkları ve ATM'den 500 TL para çektikleri, bunlar henüz dönmeden ihbar üzerine polislerin gelip diğer sanıkları işyerinde yakaladığı olayda, arandıklarını öğrenen sanıklar...ve ...’ın kendiliklerinden suça konu kart ve 500 TL para ile birlikte ...

Polis Merkez Amirliğine gidip teslim oldukları ve bunların ...’a iade edildiğinin anlaşılması karşısında sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 168. maddesinin uygulanma koşullarının karar yerinde tartışmasız bırakılması;