Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/23450 K.2014/6790

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların duvar dibinde sıkıştırdıkları yakınandan 1 TL istedikleri, yakınanın da belirtilen miktardaki parayı sanıklara vereceği sırada kolluk görevlilerinin müdahale ettiği olayda sanıkların suç kastını ve iradesini sadece değer olarak az olan miktarda paraya özgüleyerek yağma suçunu işlediklerinin oluşa uygun kabulden anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesi ile cezalarından indirim yapılması gerektiği gözetilmeden,yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-Sanık A. Y.’ın tekerrüre esas alınan İzmir 5.Sulh Ceza Mahkemesinin 21/12/2004 tarih 2004/1555 Esas, 2004/1431 Karar sayılı ilamının 3167 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca doğrudan hükmolunan 647.625.000 TL adli para cezasına ilişkin Ceza Kararnamesi olduğu ve tekerrüre esas alınmayacağı gözetilmeden, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesinin uygulanmasına hükmedilmesi,