Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/23863 K.2014/1846

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

03.02.2002 olan suç tarihinin ve sanığın 12.05.1960 olan doğum tarihinin tam olarak gerekçeli karar başlığına nüfus kaydına uygun olarak yazılması, yerinde düzeltilmesi olanaklı eksiklik kabul edilmiştir.

765 sayılı TCY’nin 493/1, 5237 sayılı TCY’nin ise 142/1-2. maddelerinde öngörülen cezaların alt sınırı, 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 21. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 150/3. maddesi ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.12.2006 gün ve 2006/8-317-319 sayılı kararı karşısında tebliğnamedeki ( 1) nolu, sanıklar yararına olan Yasanın belirlenmesi bakımından 765 sayılı Türk Ceza Yasasına göre kurulacak hüküm tüm sonuçlarıyla birlikte gerekçede gösterilmemiş ise de,

5237 sayılı TCY’nin ...ve 5252 sayılı TCK’nin Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3. maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 23.2.1938 günlü 1937/23-1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.5.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında; somut olayla ilgili 765 sayılı TCY’nın 493/1- ve 522/1(pek aşırı), 59 maddeleriyle, Mahkemece uygulanan 5237 sayılı TCY’nin 142/1-e ve 143/1,62/1 maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda Mahkemece 5237 sayılı Yasa uyarınca kurulan hükmün sanık yararına bulunduğu anlaşıldığından,

tebliğnamedeki (2) nolu ve yakınanın 02.02.2002 günü gece saat: 21. 00 sıralarında ikametgahının önüne park ettiği suça konu aracın, 03.02.2002 günü içerisinde başka müştekiye ait konfeksiyon makineleri ile birlikte saat : 06.15 sıralarında kolluk tarafından ele geçtiği ve güneşin ...

Gaziosmanpaşa ilçesinde uyap kayıtlarına göre, saat: 07.10 doğduğu da dikkate alınarak, hırsızlık suçunun gece vakti işlendiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki (4) nolu bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Sanığa verilen sonuç cezanın 5237 sayılı TCK' nın 49/2 maddesinde belirtilen kısa süreli hapis cezası niteliğinde olmadığından sanık hakkında 53/3. maddesi gereğince, 53/1-c bendinde belirtilen kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğuna karar verilemeyeceği ve aynı maddenin (e) bendinin ise mahkemenin takdirinde olmak üzere uygulanamayabileceği, ancak 53/1.fıkrasındaki diğer bentlerinin uygulanmasına gerektiğinden, bu hususun hükümlülüğünün yasal sonucu olarak cezaların yerine getirilmesi (infaz) aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Yakınanın evinin önüne parkederek kapılarını kilitlediği otomobili çalan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCY’nin 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturmasına karşın aynı maddenin “e” bendiyle uygulama yapılması alt sınırdan hüküm kurulmuş olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından.

5252 sayılı TCY’nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan Yasanın somut olaya önceki ve sonraki yasaların bir bütün halinde uygulanması suretiyle belirleneceğinin anlaşılması karşısında, yakınması süren mağdurun suça konu otomobili arka sol kelebek camını kırıp ve direksiyon muhafazasına zarar vererek çalan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b, maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçlarını oluşturduğunun gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.