Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/23898 K.2014/6378

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 02.11.2011 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Oluşa ve dosya içeriğine, yakınanın aşamalarda alınan samimi beyanlarına göre, olay günü gündüz 17.45 sıralarında sokakta yürüyen yakınanın elindeki cep telefonunu farkeden sanığın mağdurun eline vurup çaldığı telefonla kaçmaya başladığı, yakınan M.. E..'in peşinden koşarak kendisini yakaladığında sanık V.. Ç..'ın üzerindeki bıçağı göstererek 'bırak beni yoksa seni vururum, demek suretiyle yakınan Murat'a karşı direndiği, sanığın çevreden gelen vatandaşların yardımıyla yakalanıp kolluğa teslim edildiği olayda suça konu telefonun adı geçen sanıktan ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de ;

a-Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin (c) bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b-5237 sayılı Yasada cezaların toplanması düzenlenmediği, her bir suç için hükmolunan cezaların birbirinden bağımsız cezalar olduğu ve ayrı ayrı infazı gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde toplanmasına karar verilmesi,