Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/24074 K.2012/11514

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 25.10.2011 günlü görevsizlik kararı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.11.2011 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmolunan cezaların süresine göre yasal olanak bulunmadığından sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 318 (5271 sayılı CMK’nun 299/1.) maddesi uyarınca REDDİNE,

I- Sanık ... hakkında 6136 Sayılı Yasaya Muhalefet, ...'e yönelik silahla kasten yaralama, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. Fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın “53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlar çıkarılarak” yerine 53. maddeyle ilgili olarak ‘‘53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3.maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.

53/3.maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ tümcelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik silahla tehdit ve özgürlüğü kısıtlama, mağdurlar ..., ..., ...'a yönelik tehdit, mağdurlar ..., ... ve ...'ı silahla kasten yaralama suçları ile sanıklar ..., ..., ... ve ... 'ın katılan ...'a yönelik silahla kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelemesine gelince ;

1- Olay tarihinde saat 03.00 sıralarında mağdur ...'e ait ticari taksiye binip "sür lan piç kurusu" diyerek hareket halindeki aracın arka camından kalashnikov marka tüfek ile havaya 4-5 el ateş ettikten sonra adı geçen mağdura hitaben "eğer sellektör yapıp kornaya basarsan kafana 32 (otuz iki) tane mermi sıkarım" diyerek tehdit edip gitmek istediği yerde inip, adı geçen mağduru serbest bırakılması şeklinde gerçekleşen eylemde sanık ...’un mağdur ...’ü silahla tehdit edip özgürlüğü kısıtlamasında, silahla tehdit eyleminin 5237 sayılı yasanın 109. maddesinin unsuru olduğu gözetilmeden sanık hakkında ayrıca silahla tehdit suçundan yazılı şekilde cezalandırılması yönünde karar verilmesi,

2- a) ... hakkında özgürlüğü kısıtlama ve mağdurlar ..., ..., ...'a yönelik silahla tehdit suçlarından kurulan hükümlerde suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b) Uygulamaya göre de;

Sanık ...'un mağdurlar ..., ..., ...'a yönelik tehdit eylemini silahla işlediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 106/2-a maddesi yerine aynı Yasanın 106/1 maddesiyle hüküm kurulması,

3-a) Mağdurlar ..., ... ve ...'ın dosya kapsamındaki doktor raporlarında “hayati tehlike geçirmeyecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek” nitelikte yaralandıklarının anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 87/1-d maddesi ile uygulama yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi ;

b) Uygulamaya görede;

Sanık ... hakkında düzenlenen iddianamede, mağdurlar ..., ... ve ...'ı silahla kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı Yasanın 86/1-d. maddesinin uygulanması talep edilmediği halde, sanığa ek savunma hakkı verilmeden anılan maddenin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

4- Sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın katılan ...' u yaralama eylemi ile ilgili uygulamada suçun belirlenmesinde bir isabetsizlik yok ise de;

a) 5237 sayılı TCK’nun 86/1, 86/3-e ve 29. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasının, anılan Yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirimi sonucu, cezanın 1 yıl 6 ay 22 gün yerine, yazılı biçimde fazla belirlenmesi,

b) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi, koşullarının varlığı halinde uygulanabilecek olan 5271 sayılı Yasanın 231.maddesinin 5-14. fıkralarında düzenlenmiş bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılma koşullarının bulunup bulunmadığı resen değerlendirilecektir.

Hal böyle olunca;

Anılan yasa maddesi belli bir sıra içinde değerlendirilirken denetime olanak verecek bir biçimde yasal ve yeterli gerekçelerinin ayrı ayrı karar yerinde gösterilmesi gerektiği, kasten yaralama suçunda katılan ...’un eylem nedeniyle uğradığı maddi zarar tespit edilip, sanıklara zararı giderip gidermeyecekleri sorulup, zarar giderme olanağı tanındıktan sonra; yasa normunun objektif ve subjektif kriterleri ile uygulama yapılması gerekirken; yukarıda açıklanan koşulların oluşup oluşmadığı değerlendirmesini de içermeyen “zarar giderilmediği” biçiminde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

5- Kasten işlemiş oldukları suçlardan , hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanıkların TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hükmolunması,