Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/2742 K.2013/19516

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi kapsamında verilen kararların temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Yasanın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye mahkemesince iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya içeriğine, yapılan keşfe ve alınan bilirkişi raporuna göre; yakınanları zorla taksiye bindirerek Murat Çayı kenarında boş bir araziye götürüp para ve eşyasını alan sanıkların eyleminin 765 sayılı TCK'nın 499/1. maddesine uyan adam kaldırma suçunu oluşturması karşısında, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe yasa değerlendirilmesi kapsamında, 765 sayılı TCK'nın 499/1. maddesi yerine aynı Yasanın 495/1. maddesiyle uygulama yapılması,

2- Dosya içinde bulunan 16.12.2003 tarihli tutanakların içeriğine göre, sanık ...'un yakınanlara ait kimlik, cüzdan ve kartvizitlerin evde olduğunu söyleyerek getirip polis memurlarına teslim ettiği ve yakınanlara ait telefonları verdiği kişileri göstererek iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 168/3-4. maddesi uyarınca, soruşturma aşamasındaki kısmi iade nedeniyle sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yakınanlardan rıza gösterip göstermedikleri sorularak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/3-4. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kasten işlemiş oldukları suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,