KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2011/2774 E., 2013/23012 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Kasım 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Yağma, yaralama
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,
II-Sanık ... hakkında mağdur ...’na yönelik yaralama suçu nedeniyle kurulan hükmün incelenmesine gelince,
Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 456/1. maddesindeki suçun gerektirdiği cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 03.06.2004 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
III-Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik yaralama suçu nedeniyle kurulan hükmün incelenmesinde ise,
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Babası tarafından olay yerine çağrılan ve çıkan olaylar sırasında mağduru bıçakla 9 ayrı yerinden yaralayan ve bu yaralamaların bazılarının toraksa ve batına nafiz, akciğer ve karaciğer yaralanması olduğu saptanan sanığın eyleminin, öldürmeye kalkışma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde kasten yaralama suçundan uygulama yapılması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2011/2774, K. 2013/23012, 20 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama