Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/3665 K.2013/21076

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın olay günü kimliği tespit edilemeyen diğer sanıklarla birlikte yakınanın önüne geçip "telefonunu ver, bir yeri arayacağım" dediği, yakınanın telefonu vermesi üzerine sanığın kenara çekildiği ve o sırada sanıkların yakınanın önüne geçip "eğer bizi takip edersen, seni öldürürüz" dedikleri ve ellerini bellerine götürür gibi yaptıkları, bu şekilde telefonun yakınandan alındığı, daha sonra yakınanın sanığı arayıp " biz komşuyuz, ayıp olmuyor mu" dediği, sanığın ise "telefonu unut, telefonun peşinden gelirsen seni öldürürüm" dediği, yakınanın baştan beri bu şekilde anlatımlarda bulunduğu,

sonra şikayetçi olan yakınanın sanığı görüp şikayetçi olduğunu söylemesi üzerine sanığın telefonu sattığını söyleyip, beraberce tanık İbrahim ...'ın iş yerine gittikleri ve telefonun parasını yakınanın ödeyip telefonu geri aldığının anlaşıldığı, yakınanın yargılama aşamasındaki beyanında önceki beyanlarını tekrar edip, komşu olmaları nedeniyle aslında şikayetçi olmayacağını ancak sanığın babasının demesiyle şikayetçi olduğunu belirtmesi,

telefonun ele geçiriliş şekli, telefonu satın alan tanık İbrahim ...'ın beyanları ve sanığın yakınanın kendisinden kadın istemesine kızarak telefonu aldığına dair suçtan kurtulmaya yönelik savunmaya itibar edilerek sübut bulan yağma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek beraat hükmü kurulması,