Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/4302 K.2012/704

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

15.09.2009 tarihli temyizin reddi kararında temyiz süresinin ne zaman başlayacağının açıkça belirtilmemesi nedeni ile temyizin reddi kararına karşı 14.07.2010 günlü dilekçe ile temyiz davasının süresinde açıldığı kabul edilmiştir.

Ancak sanığın yüzüne karşı verilen 06.05.2009 günlü kararda ise, yasa yolu başvuru süresinin kararın tefhiminden itibaren başlayacağının belirtilmesi gerekirken, sürenin ne şekilde başlayacağı belirtilmeden “..7 gün içinde mahkememize bir dilekçe verilmesi..” denildiğinden bu haliyle tefhimin T.C.Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığı gibi bu eksikliği giderici bir tebligatın da bulunmadığı dikkate alındığında.

06.05.2009 tarihli anılan bu karara karşı 03.06.2009 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde verildiğinin kabulü gerektiğinden. Bakırköy 30.Asliye Ceza Mahkemesi'nin, hukuki değerden yoksun bulunan 15.09.2009 gün ve 2007/97- 2009/382 sayılı “temyizin reddine” ilişkin kararı kaldırılarak yapılan incelemede:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından ‘‘53. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.