Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/4684 K.2013/21378

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, yakınanın sokak üzerinde kapıları kilitli olarak bıraktığı otobüsün kapısını zorlayıp açarak hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılmısı karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı yasanının 142/1/e maddesiyle uygulama yapılması; adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması;

kabule göre de sanık hakkında ceza belirlenirken 5237 sayılı TCK'nun 142/1-e maddesinin alt sınırının 2 yıl hapis cezası olduğu gözetilmedin yazılı şekilde 1 yıl hapis cezası ile uygulama yapılarak eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından; aynı yasanın 61. maddesine aykırı olarak, 143. maddenin 35. maddeden sonra uygulanması, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin (a),(b),(c),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53.maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak,