Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/5112 K.2013/19616

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın kapısını zorlayıp açarak girdiği galeride; çekmeceleri karıştırarak bulduğu anahtar ile aracı çalıştırıp hırsızladığı, mahkeme tarafından da olayın bu şekilde kabul edilip lehe yasa değerlendirmesi sırasında 765 sayılı Yasanın 493/2.maddesi ile kıyas yapıldığı halde 5237 sayılı Yasanın 142/2-d maddesi yerine anılan Yasanın 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması

2- Suç tarihinde güneşin saat 05.15’te battığı, 02.08.2002 günlü suç yeri gösterme tutanağında sanığın söz konusu işyerine saat 04.00 civarında girdiğini kabul ettiği, buna göre suçun 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesine göre gece sayılan zaman diliminde işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 143/1. maddesinin uygulanmaması,

3-Yakınanın 12.07.2001 tarihli kolluk beyanında aracın yerini kendisine gelen telefon ihbarı ile öğrendiğini ve bir arkadaşını alarak aracı İstanbul ili Küçükçekmece gölü civarında bulup Kırıkkale’ye getirdiğini söylediği, 15.09.2002 tarihli oturumda ise sanık yakınlarının kendisine bildirmesi üzerine otomobili İstanbul ilinde Altınşehir denilen mahalde bulduğunu, aracın tampon ve çamurluğunda hasar olduğunu bu zararlarının giderilmediğini ancak sanıktan şikayetçi olmadığını beyan ettiği, sanığın da savunmalarında 15 gün kullandığı aracı İstanbul ilinde bırakıp Kırıkkale’ye geldiğini,

akrabalarına aracı bıraktığı yeri söylediği ve onların da yakınana iadeyi sağladığını söylediğinin anlaşılması karşısında, yakınanın aracın bulunmasına yönelik olarak ilk anlatımında yer vermediği hususlara diğer anlatımında yer verdiği mahkeme tarafından bu anlatım biçimleri arasındaki çelişkili husus giderilip aracın ne şekilde bulunduğu saptandıktan sonra 5237 sayılı Yasanın 168.maddesinin uygulanma koşullarının takdiri gerekirken, mahkemece “yakınanın ilk beyanına itibar edildiği ve bundan dolayı iadenin rızai ve tam olmadığından” bahisle yerinde ve yeterli olamayan gerekçe ve eksik soruşturma ile yetinilip yazılı şekilde karar verilmesi,

4- 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, yakınanın aracını kapısını kırarak girdiği işyerinde çekmeceleri karıştırarak bulduğu anahtar ile çalan sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/1. maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 142/2-d, 143, (168 koşullarının oluşması halinde), 116/2-4, 53. maddeleri uyarınca, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu ile ilgili olarak uzlaşma koşulları da değerlendirilerek,

her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması zorunluluğu,