Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/5472 K.2013/25617

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.02.2011 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlü hakkında 16.6.2005 tarih ve 1999/211 esas 2000/32 karar sayılı ek kararla uyarlama yapıldığı, 05.07.2005 tarihli ikinci bir ek kararla hükümlünün 15-18 yaş grubunda olduğundan söz edilerek, hükümlü hakkında hükmolunan kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCY'nın 50. ve 52.maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrildiği, 05.07.2005 tarihli ikinci ek kararın hükümlüye 03.08.2008 tarihinde tebliğ edildiği, hükümlünün 08.08.2005 tarihli temyiz dilekçesi ile 3740 TL para cezasının ekonomik gücünü aştığından temyiz ettiğini ifade ettiği, bundan sonra dosyanın Dairemize gönderildiği,

Dairemizin 13.05.2010 tarihli kararıyla 16.06.2005 tarihli ilk ek kararın hükümlüye tebliği gerektiğinden iade kararı verildiği, bunun üzerine ilk ek kararın hükümlüye tebliğ edildiği, ancak hükümlü tarafından temyiz edilmediğinin anlaşılması karşısında: 16.6.2005 tarihli ilk ek karardan sonra kurulan 05.07.2005 tarihli ikinci hüküm, hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir, ayrıca ilk ek karara yönelik temyiz istemi de bulunmamaktadır.